|
| Masseria Ciancị Eliza Was Here | |
|
Als ik het erf oprijd valt alles stil. Meteen zet ik de radio zacht en stap uit. De wind waait door de olijfbomen en de Johannesbroodbomen ruisen in de warme zon. Zelfs de cactussen lijken een beetje van links naar rechts te gaan. De voormalige boerderij Masseria Ciancio met haar oude witte muren ligt er sereen bij. De stilte is prachtig. ?Benvenuto!? Signora Gina loopt me met open armen tegemoet. Vanmorgen sprak ik haar al aan de telefoon en ze ziet er precies zo uit als ik dacht. Een echte madra! Sierlijk, lief en zo kwiek ondanks de jaren. ?Mangare mangare?, zingt ze. Een goed gevulde maag is een voorwaarde voor elke Italiaan. Terwijl Gina mijn eten kookt, spie
Lees verder...
|
|
|
|